Способность самостоятельно проводить внешнюю политику считается одним из важных элементов национальной государственности. На наш взгляд, внешняя политика представляет
Аз саҳифаҳои пурғановати таърихи башар бармеояд, ки ниёгони ориёитабор дар ташаккули арзишҳои сулҳ, адолат, инсонпарварӣ ва ҳамзистии осоишта саҳми назаррас гузоштаанд
National peace and unity, political stability, and national security constitute fundamental conditions for the continuity of statehood, effective governance, sustainable development
Сулҳ арзиши бузургтарини инсоният ва заминаи асосии рушди устувори ҷомеа ба ҳисоб меравад. Таърихи башар нишон медиҳад, ки танҳо дар шароити сулҳу субот давлатҳо метавонад
Сарзамини тоҷикон аз азал маскани илму адаб, фарҳангу маърифат ва андешаи созанда буд. Ҳамасола дар Ҷумҳурии Тоҷикистон 1 сентябр ба ҳайси «Рӯзи дониш» ва
Дар асари буҳрони назми либералӣ – гузариш ба неомеркантилизм ва пайдоиши биполяризми транзаксионии соягӣ (G2) байни Вашингтон ва Пекин минтақаи Осиёи Марказӣ
Сию панҷ сол дар таърихи давлатдорӣ аз нигоҳи хронологӣ фосилаи тӯлонӣ нест, аммо барои арзёбии самти рушди як давлат давраи кофӣ ба шумор меравад.
Дониш ҳамчун неруи тавоно ва сулҳ ҳамчун шароити асосии зиндагии оромона пояҳои муҳимтарини рушди давлат ва миллати тоҷик маҳсуб мешаванд
Рӯзи дониш ва Дарси сулҳ бо ҳам робитаи мантиқӣ дошта, моҳияти асосӣ дар он ифода меёбад, ки дониш ва сулҳ омили ба ҳам вобаста буда, меҳвари пешрафти ҷомеаро
Данная работа посвящена комплексному исследованию взаимосвязи государственного суверенитета, многополярности и внешней политики Республики Таджикистан
