Дар даврони ҷаҳонишавӣ, ки боиси бархӯрди тамаддунҳо ва таҳдид ба ҳувияти миллии давлатҳои соҳибистиқлол гардид, масоили ташаккул ва амалисозии идеяи
Дар ибтидои солҳои 90-уми асри ХХ бо эълон гардидани Истиќлоли давлатӣ Ҷумҳурии Тоҷикистон ба гирдоби ҷанги шаҳрвандӣ кашида шуд. Дар чунин вазъияти мушкил тоҷикон ба шахсияте ниёз доштанд, ки метавонист тамоми ќувва ва нерўи хешро барои таъмини сулҳи доимӣ ва ҳифзи Истиќлоли миллӣ равона созад.
Ваҳдати миллӣ дар таърихи навини Тоҷикистон танҳо як мафҳуми сиёсӣ ё шиори ҷашнӣ нест. Он як низоми комили арзишӣ, ҳуқуқӣ, сиёсӣ ва маънавист, ки сарнавишти давлати соҳибистиқлоли тоҷиконро аз хатари парокандагӣ ба роҳи эҳё,
Дар шароити низоми нави арзишҳо ва манфиатҳои геополитикии давлатҳои бузург ваҳдати миллӣ – омили асосии ҳифз ва ҳимояи дилхоҳ давлат
Ба даст овардани Ваҳдати миллӣ дар таърихи муосири Тоҷикистони соҳибистиқлол дастоварди беназире буд. Рушди ҷомеа ва ноил гардидан ба ҳадафҳои стратегӣ ва баланд бардоштани сатҳи ҳаёти солим ва некӯаҳволӣ аз таҳкими Ваҳдати миллӣ
Ваҳдати миллӣ барои мо на танҳо рамзи сулҳу оромӣ ва суботи сиёсӣ, балки омили асосии рушди устувори ҳамаи соҳаҳои ҳаёти ҷомеа ва давлат мебошад.
В XXI веке человечество сталкивается с многочисленными вызовами и угрозами, среди которых особое место занимают экстремизм и радикализм
Дар мақола таҳдидҳои муосири ифротгароӣ (экстремизм) ва терроризм дар шароити тағйирёбии низоми байналмилалии амният ва рақамикунонии равандҳои ҷамъиятӣ
Ҳар сол 27-уми июн дар Ҷумҳурии Тоҷикистон яке аз муҳимтарин рӯйдодҳои таърихии кишвар — Рӯзи Ваҳдати миллӣ бо шукуҳу шаҳомати хос таҷлил мегардад. Ин сана барои мардуми тоҷик на танҳо як ҷашни давлатӣ
Ваҳдати миллӣ яке аз арзишҳои муҳимтарини ҳар як давлат ба ҳисоб меравад
